สังยุตตนิกาย

วิญญาณดวงต่อดวง (อัสสุตวาสูตร)

จิต มโน วิญญาณ เกิดดวงหนึ่งดับดวงหนึ่งสืบต่อไม่ขาดทั้งวันทั้งคืน ดุจวานรไพรคว้ากิ่งไม้ จึงยึดเป็นตัวเราไม่ได้ และเป็นที่ที่ปัญญาเห็นเกิด-ดับได้

อัสสุตวาสูตร สังยุตตนิกาย นิทานวรรค เล่มที่ ๑๖

อายตนะ ๖

อายตนะ ๖ คือฐานรับรู้อันประกอบด้วยภายใน ๖ และภายนอก ๖ เป็นจุดตั้งต้นของผัสสะ เวทนา และตัณหา จึงสำคัญอย่างยิ่งต่อการเจริญสติ

สฬายตนสังยุตต์ สังยุตตนิกาย เล่มที่ ๑๘

โพชฌงค์ ๗

องค์ ๗ แห่งการตรัสรู้ — ธรรมที่ทำให้จิตเข้าถึงโพธิญาณ

โพชฌังคสังยุตต์ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค เล่มที่ ๑๙

อิทธิบาท ๔

ฐาน ๔ แห่งความสำเร็จ — ฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสา

อิทธิปาทสังยุตต์ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค เล่มที่ ๑๙

ขันธ์ ๕

องค์ประกอบ ๕ ที่รวมกันเป็นคน — รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ

ขันธสูตร สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค เล่มที่ ๑๗ ข้อ ๙๕

มรรค ๘ (อริยอัฏฐังคิกมรรค)

ทางสายกลาง ๘ องค์ที่นำไปสู่ความดับทุกข์

ธัมมจักกัปปวัตนสูตร สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค เล่มที่ ๑๙ ข้อ ๑๖๖๔

ปฏิจจสมุปบาท

หลักเหตุปัจจัย ๑๒ ขั้น ที่อธิบายการเกิดทุกข์และการดับทุกข์

ปฏิจจสมุปปาทสูตร สังยุตตนิกาย นิทานวรรค เล่มที่ ๑๖ ข้อ ๑

สังโยชน์ ๑๐

เครื่องผูกใจสัตว์ ๑๐ ประการ — ที่ต้องตัดเพื่อบรรลุอริยมรรคและพระอรหันต์

สังโยชนสูตร สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค เล่มที่ ๑๙

ไตรลักษณ์

สามัญลักษณะ ๓ ของสรรพสิ่ง — อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

อนัตตลักขณสูตร สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค เล่มที่ ๑๗ ข้อ ๑๒๗