ศีล ๕ / ๘ / ๑๐
ศีล (sīla) แปลว่า ความปกติ — เป็นการรักษากาย-วาจาให้ปกติ ไม่เบียดเบียนตน-ผู้อื่น ในพุทธศาสนามีศีลหลายระดับ ตามฐานะและเจตนาของผู้ปฏิบัติ
ศีลเป็น ฐานของสมาธิ — ใจที่ไม่ระแวงในการกระทำของตน ย่อมตั้งมั่นง่าย
ศีล ๕ — สำหรับฆราวาสทั่วไป
๑. ปาณาติปาตา เวรมณี — เว้นจากการฆ่าสัตว์
เจตนาเว้นจากการฆ่ามนุษย์-สัตว์
- ไม่ฆ่าด้วยตน ไม่ใช้ผู้อื่นฆ่า ไม่ยินดีในการฆ่า
- ผลของการรักษา: อายุยืน สุขภาพดี
๒. อทินนาทานา เวรมณี — เว้นจากการลักทรัพย์
เจตนาเว้นจากการเอาของที่เจ้าของไม่ได้ให้
- ไม่ขโมย ไม่ฉ้อโกง ไม่ยักยอก ไม่ทุจริต
- ผลของการรักษา: ทรัพย์สมบัติมั่นคง
. กาเมสุมิจฺฉาจารา เวรมณี — เว้นจากการประพฤติผิดในกาม
เจตนาเว้นจากการล่วงเกินคู่ครองของผู้อื่น
- คู่ครองที่ผูกพันแล้ว, ผู้ที่ผู้ใหญ่ปกครอง
- ผลของการรักษา: ครอบครัวอบอุ่น, ผู้คนเชื่อใจ
๔. มุสาวาทา เวรมณี — เว้นจากการพูดเท็จ
เจตนาเว้นจากการพูดไม่จริง
- โกหก ใส่ร้าย พูดยุยง พูดเพ้อเจ้อ
- ผลของการรักษา: คำพูดมีน้ำหนัก น่าเชื่อถือ
๕. สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานา เวรมณี — เว้นจากของมึนเมา
เจตนาเว้นจากสุรา ยาเสพติด ที่ทำให้สติเสีย
- เพราะของเหล่านี้เป็น "เหตุของความประมาท"
- ผลของการรักษา: สติคงที่ ทำกุศลได้ต่อเนื่อง
ศีล ๘ — สำหรับวันอุโบสถ
ศีล ๘ คือศีล ๕ + เปลี่ยน ๓ ข้อ + เพิ่ม ๒ ข้อ — ใช้ในวันพระและการปฏิบัติธรรมเข้ม
ปรับจากศีล ๕
| ข้อ | ศีล ๕ | ศีล ๘ |
|---|---|---|
| ๓ | เว้นกาเมสุ | เว้นเมถุน (เว้นเพศสัมพันธ์ทั้งหมด) |
ข้อเพิ่มเติม
๖. วิกาลโภชนา เวรมณี — เว้นจากการบริโภคในเวลาวิกาล
ไม่กินอาหารหลังเที่ยงวัน
๗. นัจจคีตวาทิตวิสูกทัสสนา + มาลาคันธวิเลปนธารณา — เว้นจากการดูฟ้อนรำขับร้อง + ใช้เครื่องหอมเครื่องประดับ
รวมในข้อเดียวในศีล ๘ (แยกในศีล ๑๐)
๘. อุจจาสยนมหาสยนา เวรมณี — เว้นจากที่นั่งที่นอนสูงใหญ่
นอนเตียงสูง-นุ่มหรู
ศีล ๑๐ — สำหรับสามเณรและฆราวาสปฏิบัติเข้ม
ศีล ๑๐ คือศีล ๘ + แยกข้อ ๗ ออกเป็น ๒ + เพิ่มข้อใหม่
ปรับจากศีล ๘
ข้อ ๗ ของศีล ๘ แยกเป็น ๒ ข้อ
- ๗. เว้นจากดูฟ้อนรำขับร้องเครื่องเล่น
- ๘. เว้นจากใช้เครื่องหอม เครื่องประดับ
ข้อ ๘ ของศีล ๘ เลื่อนเป็นข้อ ๙
ข้อเพิ่มเติม
๑๐. ชาตรูปรชตปฏิคคหณา เวรมณี — เว้นจากการรับเงินทอง
ไม่จับเงินทอง ไม่สะสมทรัพย์
ระดับศีลตามฐานะ
| ระดับ | ผู้ปฏิบัติ | จุดเด่น |
|---|---|---|
| ศีล ๕ | ฆราวาสทั่วไป | พื้นฐานของความเป็นมนุษย์ |
| ศีล ๘ | ฆราวาสวันพระ/ปฏิบัติธรรม | เข้ม ๑ วัน เพื่อจิตสงบ |
| ศีล ๑๐ | สามเณร / ฆราวาสปฏิบัติเข้ม | ใกล้เคียงพระภิกษุ |
| ศีล ๒๒๗ | พระภิกษุ | ปาฏิโมกข์เต็ม |
๓ ระดับของการรักษาศีล
๑. สมาทานวิรัติ — เว้นเพราะตั้งใจไว้
สมาทานศีลแล้วเว้นตามที่ตั้งใจ
๒. สัมปัตตวิรัติ — เว้นเพราะสถานการณ์ผ่านมา
ในสถานการณ์ที่กระทำได้ แต่เลือกเว้น
. สมุจเฉทวิรัติ — เว้นเด็ดขาด
ของพระอริยบุคคล — ทำผิดศีลไม่ได้แม้ตั้งใจ
คุณค่าของศีล
- ป้องกันอบาย — ผู้มีศีลไม่ตกในนรก เปรต อสุรกาย เดรัจฉาน
- เป็นฐานสมาธิ — ใจไม่เร่าร้อนเพราะระลึกการกระทำของตน
- เป็นเสบียงพ้นทุกข์ — ศีลที่บริสุทธิ์เป็นเหตุให้บรรลุมรรคผล
การปฏิบัติ
- เริ่มที่ศีล ๕ ทำให้บริสุทธิ์เสมอ
- วันพระ/วันเกิด — เพิ่มเป็นศีล ๘
- ถ้าผิดศีล — สมาทานใหม่ ไม่ต้องท้อ
- ระลึกศีลทุกวัน — เช้า/เย็น เป็น "สีลานุสติ"
สีเลน สุคติงฺ ยนฺติ สีเลน โภคสมฺปทา ด้วยศีลย่อมไปสู่สุคติ ด้วยศีลย่อมถึงพร้อมด้วยโภคทรัพย์