บทแผ่เมตตา (กรณียเมตตสูตร)

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ผู้ไกลจากกิเลส ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เอง

ด้วยอานุภาพของพระปริตรใด ยักษ์ทั้งหลายไม่กล้าแสดงรูปอันน่ากลัว ผู้หมั่นเจริญพระปริตรนั้นทั้งคืนวันโดยไม่เกียจคร้าน ย่อมหลับเป็นสุข ตื่นเป็นสุข และไม่ฝันร้าย เราทั้งหลายจงสวดพระปริตรอันประกอบด้วยคุณเช่นนี้เถิด

ผู้ฉลาดในประโยชน์ มุ่งบรรลุสันติบท พึงเป็นผู้สามารถ ซื่อตรง ซื่อตรงดี ว่าง่าย อ่อนโยน และไม่ถือตัว

พึงเป็นผู้สันโดษ เลี้ยงง่าย มีกิจน้อย ใช้ชีวิตเบา มีอินทรีย์สงบ มีปัญญารักษาตัว ไม่คะนอง และไม่ติดพันในตระกูล

ไม่พึงประพฤติสิ่งเล็กน้อยที่วิญญูชนติเตียนได้ ขอสัตว์ทั้งปวงจงมีความสุข มีความเกษม มีตนถึงความสุขเถิด

สัตว์มีชีวิตทั้งหลาย ไม่ว่าผู้ยังหวาดสะดุ้งหรือมั่นคงแล้ว ตัวยาว ตัวใหญ่ ปานกลาง สั้น เล็ก หรือล่ำสัน ทั้งหมดไม่มีเหลือ

ที่เห็นหรือไม่เห็น ที่อยู่ไกลหรือใกล้ ที่เกิดแล้วหรือกำลังแสวงหาที่เกิด ขอสัตว์ทั้งปวงจงมีตนถึงความสุขเถิด

อย่าหลอกลวงกัน อย่าดูหมิ่นกันในที่ใดๆ อย่าปรารถนาทุกข์แก่กันและกัน ด้วยความโกรธหรือความแค้น

มารดาถนอมบุตรคนเดียว ยอมสละแม้ชีวิตเพื่อปกป้องฉันใด พึงเจริญเมตตาจิตไม่มีประมาณในสรรพสัตว์ฉันนั้น

พึงแผ่เมตตาจิตไม่มีประมาณไปในโลกทั้งปวง ทั้งเบื้องบน เบื้องล่าง และเบื้องขวาง โดยไม่คับแคบ ไม่มีเวร ไม่มีศัตรู

ไม่ว่าจะยืน เดิน นั่ง หรือนอน ตราบที่ยังตื่นอยู่ พึงตั้งสตินี้ไว้ บัณฑิตกล่าวว่าการอยู่ด้วยเมตตานี้คือพรหมวิหารในศาสนานี้

ผู้มีศีล ถึงพร้อมด้วยทัสสนะ ไม่ยึดมิจฉาทิฏฐิ นำความติดใจในกามออกเสียได้ ย่อมไม่กลับมานอนในครรภ์อีกต่อไป